Algemeen

Terug naar overzicht

Feiten en weetjes

22 augustus 2020

Naast het labwerk ben ik een aantal feiten en weetjes tegengekomen die ik met jullie wil delen.

Mijn route naar het lab

Voor het NL Covid team zijn er 3 auto’s beschikbaar. De teamleden werken verspreid in de verschillende ziekenhuizen van Suriname. Elke avond wordt er geïnventariseerd wie waar moet zijn ivm de verdeling van de auto’s. In Suriname wordt er links gereden, dat is eerst best lastig. Al snel gaat het vanzelf. Net als de route naar het ziekenhuis. Ik volg de route op markeringspunten of reclameborden. Dus ik neem de afslag bij ‘Vieze’ patat (Vi-Ze patat), rij door tot het bordje ‘Shell Helix’, ga daar rechtsaf en neem de afslag links bij het tankstation. Tot het bord Q-mall, daar moet ik links en ben ik bij het ziekenhuis. Mocht ooit iemand de borden weghalen… (gelukkig bestaat er dan nog Google maps)

Omgekeerde namen

Tijdens de middag/ avonddienst help ik vaak bij de administratie. Je komt dan af en toe namen tegen die nauwelijks uit te spreken zijn. Bij een aantal namen is dit nog te herleiden naar de afschaffing van de slavernij. De slaven hadden een roepnaam, maar geen achternaam. Ze moesten zelf een familienaam bedenken. Er waren weinig regels waar de namen aan moesten voldoen. Soms kregen ze namen van de plantages waar ze gewerkt hadden; bv. bij werk op een houtplantage kregen slaven achternamen van verschillende houtsoorten. Typische Nederlandse namen mochten niet, maar omkeren van namen of verwisseling van lettergrepen mocht wel. Er zijn veel creatieve namen bedacht; Madrestma (Amsterdam), Greb (Berg) of Vriesde (De Vries).

Mannen en hun vogelhobby

Wanneer je door Paramaribo rijdt zie je op verschillende plekken mannen met hun vogelkooitje. Ze staan bij een huis, langs de weg of achterop de brommer. Dit is een Surinaamse mannenhobby. Op mijn eerste zondagochtend kwamen ze nog samen op het onafhankelijkheidsplein voor een zangwedstrijd. Daarna is het door de Corona maatregels stil komen te liggen. Een zangwedstrijd begint al bij zonsopgang, want dan fluiten de vogels het mooist. De vogels hebben 15 minuten de tijd om zoveel mogelijk tegen elkaar op te fluiten. Bij iedere kooi staat een scheidsrechter om het aantal “slagen” te turven. Een slag is een stukje melodie met een duidelijk begin en einde. De vogel met de meeste slagen is de winnaar.

De internationale dag van…..

In de kantine van het lab wordt dagelijks de krant gelezen. Al is de mobiel ook voor velen een bron van informatie. In de Times of Suriname wordt naast het Surinaamse en Nederlandse nieuws ook elke dag een stuk geschreven over de ‘Internationale dag van’. Ik wist niet dat er zoveel te vieren viel.

Zo zijn er oa. de internationale dagen van de watermeloen (3 aug), honingbij (15 aug) en zeemeerminnen (18 aug). Vrijdag 7 augustus was het de internationale dag van het bier.

Mooie start van een vrijdagmiddagborrel.

Kroondop versus wormei

Nu we toch in het onderwerp bier zijn beland, vind ik bovenstaande een leuke vergelijking. Meneer Dew heeft me een mooi souvenir gegeven; een aantal (gefixeerde) Lagochilascaris wormen. Het is familie van de Ascaris (spoelworm), maar dan een kleine variant. Het ei lijkt er ook sterk op onder de microscoop, maar als je goed kijkt zit er een in de rand een patroon van een kroondop in.

Mondkapje

In Suriname is het verplicht om buiten en in de winkels een mondkapje te dragen. Dit mag een niet-medisch mondkapje zijn. Op het lab dragen we als extra voorzorgsmaatregel ook een mondkapje tijdens de werkzaamheden, maar dan een die je goed beschermd tegen virusdeeltjes. Dit lijkt echter op een bouwmasker met een metalen strip op de neus. Dit is weliswaar wat te verbuigen, maar regelmatig loop ik met een blauwe plek op mijn neus.

Ook het communiceren met een mondkapje op blijkt soms lastig. Het mondkapje houdt niet alleen de virusdeeltjes tegen, maar ook het geluid wordt gedempt. Of zou het aan Surinaams versus Tukker liggen?

En waar laat je het mondkapje als je hem even niet om hoeft…

Feedback